一、如果那个设拉子的土耳其人
（波斯语原文 + 公版英译）
اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را
به خال هندویش بخشم سمرقند و بخارا را
If that Shirazi Turk would take my heart in hand,
I would give for her dark mole Samarkand and Bukhara.
بده ساقی می باقی که در جنت نخواهی یافت
کنار آب رکنآباد و گلگشت مصلا را
Give me wine, O cup-bearer, for in paradise you will not find
The banks of Roknabad or the rose-gardens of Mosalla.
فغان کاین لولیان شوخ شیرینکار شهرآشوب
چنان بردند صبر از دل که ترکان خوان یغما را
Alas, these playful, sweet-acting, city-disturbing beauties
Have stolen patience from my heart like Turks plundering a feast.
ز عشق ناتمام ما جمال یار مستغنیست
به آب و رنگ و خال و خط چه حاجت روی زیبا را
From our incomplete love, the beloved's beauty needs no aid—
What need has a beautiful face for paint and color and mole and line?
من از آن حسن روزافزون که یوسف داشت دانستم
که عشق از پرده عصمت برون آرد زلیخا را
From that ever-growing beauty which Joseph possessed, I knew
That love would draw Zuleikha from behind the veil of chastity.
اگر دشنام فرمایی و گر نفرین دعا گویم
جواب تلخ میزیبد لب لعل شکرخا را
Whether you command curses or I speak prayers in blessing,
A bitter answer befits lips sweet as sugar.
نصیحت گوش کن جانا که از جان دوستتر دارند
جوانان سعادتمند پند پیر دانا را
Listen to counsel, O dear one, for more than life they value
Fortunate young men the advice of a wise elder.
حدیث از مطرب و میگو و راز دهر کمتر جو
که کس نگشود و نگشاید به حکمت این معما را
Speak of the minstrel and wine, and seek less the secret of fate,
For no one has solved or will solve this riddle by wisdom.
حافظ اسرار همآواز خود نشنید از این حرفها
که نخواند و نشنید این سخن دلآشنا را
Hafez has not heard from these words a singer in tune with his own secrets—
For this heart-knowing speech has not been read or heard before.
二、春天的花园
بیا که قصر امل سخت سست بنیاد است
بیار باده که بنیاد عمر بر باد است
Come, for the palace of hope is built on fragile foundation;
Bring wine, for the foundation of life is built on wind.
غلام همت آن رند عافیتسوزم
که در چمن بنشیند و خمخانه بسازد
I am the slave of that rake who burns away ease—
Who sits in the garden and builds a wine-house.
دلم ز صومعه بگرفت و خرقه سالوس
کجاست دیر مغان و شراب ناب کجاست
My heart is weary of the monastery and the hypocrite's robe—
Where is the Magian temple and where the pure wine?
صبا به تهنیت پیر میفروش آمد
که موسم طرب و عیش و نوش و نوشنوش است
The morning breeze comes congratulating the old wine-seller,
For this is the season of joy and pleasure and drinking and more drinking.
三、夜莺与玫瑰
مرغ باغ ملکوتم نیم از عالم خاک
چند روزی قفسی ساختهام از بدنم
I am a bird of the garden of heaven, not of this earthly realm;
For a few days I have made a cage of my body.
اشکم از شوق رخ یار چو آب جاری شد
گویی از خشکی بستان دلم آتش گرفت
My tears from longing for the beloved's face flowed like water—
As if from the dryness of the garden my heart caught fire.
四、酒馆之歌
مغان صومعهام آرزوست و مینا
که بی باده و ساقی نبود صاف جهان
The Magian temple is my desire, and the cup of wine—
For without wine and cup-bearer, the world is not pure.
五、论命运
سالها دل طلب جام جم از ما میکرد
و آنچه خود داشت ز بیگانه تمنا میکرد
For years my heart sought the Cup of Jamshid from me—
And what it possessed itself, it begged from strangers.